Laatste spruit eruit....

Joepie!!! Ook de spruit van Linda en Ed is geboren.....wat een lieverdje! Het plaatje van hem blijft nog even geheim tot alle geboortekaartjes bezorgd zijn.....wordt dus vervolgd. Ik heb natuurlijk wel even een sneak preview gehad, haha.

2 mei, rond 5 uur Turkse tijd (tja, das mijn referentie kader) en de aankomende week ben ik als peettante van Valentijn Hughe er lekker zoet mee!  Morgenochtend ga ik om 5.35 met KLM richting NL, moet dus eigenlijk naar bed.....uhuh.

Tot later, ik ben even baby-en!

Komkommer, uhhh, Spruiten tijd!

Sjaak en Carola, gefeliciteerd met Puck! Lief meisje hoor, die zomaar geboren werd op de dag (of bijna) dat het berekend was. 21 April om 0.32. Keurig kind, kan niet anders zeggen! Enorm leuk en we zijn zeeeeer benieuwd. Zodra er n klein fototje beschikbaar is op het net houden wij ons van harte aanbevolen om het te mogen/kunnen bekijken. Frank en ik hopen dat het goed gaat met jullie, met carola natuurlijk in het bijzonder en we leven mee, weliswaar op 3500 km afstand, maar dan toch! Geniet, geniet en geniet.

Tante luus heeft de spits al afgebeten met Julie, nu is het wachten op Linda! dan zijn alle spruitjes ontsproten en kan ik de bewonderingronde gaan inzetten......

In the meantime zit ik dus een beetje in de wachtstand wanneer ik kan gaan afreizen naar NL. Hier gebeurd niet zoveel, behalve dan vandaag, een huis vol werkmannetjes om de (nodige!) airco's te instaleren. Dat het allemaal maar goed mag gaan en komen, Ins Allah.

Het weer is koud en somber, we hebben mega warme dagen gehad (32 graden) en nu weer koud en bar (12 gr). Dus veel snotneuzen, verkoudheden en andere ongemakken door dit grillige weer. Veel plezier in Nederland, mijn meldtext is niet zoveel vandaag, ook wel eens lekker, een Lot die geen mening, overpeinzing of andere verveel verhalen heeft:).

Liefs en tot later maar weer!

trouwens hier nog even een plaatje van mijn vriendin Angeline mét Spruit! Derek is wel een beetje mijn favo hier, hij gaat wel eens mee met uitjes die A en ik plannen en dat is altijd zeer gezellig!

Yaz gelecek!

Ofwel: de Zomer Komt Eraan! Deze week hebben we dan eindelijk een flinke stap vooruit gemaakt, en gisteren voor t eerst weer buiten beneden in Bebek gegeten. Het was genieten, vooral omdat we er al zolang naar uitkeken. Bovendien heeft Bebek er een paar leuke horeca gelegenheden bij gekregen, met flinke terrassen aan de Bosphorus! Dus we hebben besloten dat we van deze zomer schandalig (mis) gebruik van gaan maken. Vakantie gevoel ten top. Anyway, voor het definitief zover is hebben we April nog te doorstaan, want ook hier geldt het gezegde: April doet wat ie wil. (Alleen is April in het Turks Nisan en die bakt er maar wat van.....of zoiets).

Voor zover het onbelangrijke (en onbenullige) weer nieuws. Politics: Turkije bevindt zich (weer eens) in een politieke crisis. Het wantrouwen in de AKP van Erdogan is onverminderd groot sinds de overwinningszege van de AKP vorige zomer. 47% van de stemmen hebben ze binnen gehaald, de oppositie heeft zich toen niet weten te verenigen. Het leger heeft in die tijd een ferme waarschuwing gedaan naar de politiek/parlement/president dat de seculiere staat beschermd dient te worden en dat het leger klaar staat om in te grijpen als dit niet nageleefd wordt. In de meantime zijn er vage signalen (voor de seculiere, wantrouwende elite?) ontstaan dat de AKP zich met een dubbele agenda bezighoudt om de politiek te Islamiseren.

Begin deze maand heeft de openbaar aanklager bij de rechtbank een verzoek tot behandeling ingediend: Op basis van de activiteiten van de AKP, die een anti-seculiere karakter zouden hebben, verzoekt de openbaar aanklager de vraag in behandeling te nemen om een politieke "ban"op de AKP en op de president te geven voor de aankomende 5 jaar. Met andere woorden, AKP en de president zijn een gevaar voor de seculiere Republiek Turkije en zodoende moet deze partij (AK-Partij) gesloten worden.

De rechtbank heeft geoordeeld dat die vraag (of AKP gesloten moet worden) in behandeling genomen gaat worden. De 11 rechters die over sluiting/politieke ban een oordeel moeten gaan vormen (verwacht wordt dat de uitspraak daarover 4 maanden zal duren) zijn voor 80 % aangesteld geweest door de vorige, zeer seculier fanatieke, president Sezer.

In het verleden (vanaf de jaren 80 vorige eeuw) zijn ongeveer 4 keer partijen gesloten op last van de rechtbank op basis van dezelfde klacht. Of het dit keer zover gaat komen is onduidelijk. Ten eerste is de vraag of het democratisch is om een politieke partij te kunnen laten sluiten. Vanuit die gedachte is AKP voornemens de (grond)wet aan te passen opdat het sluiten van een politieke partij niet meer mogelijk is, of in veel mindere mate mogelijk zal worden.

In de tweede plaats ontstaat er de discussie of de bescherming van de seculiere staat samen kan gaan met een democratie, zeker als je bekijkt met wat voor middelen (leger, coupes, rechtbanken die oordelen over sluiting van politieke partijen) de seculiere staat in stand gehouden werd en wellicht wordt. Het is een interessante discussie die op ons boeren fluitjes niveau gevoerd wordt. Maar tegelijkertijd lees ik columns in bijvoorbeeld het Engelstalig Turkish Daily News en merk ik dat de vraag toch zo simpel is als ik hem hierboven stel.

Het land verkeerd politiek gezien in een spagaat en een goeie boom kunnen we erover opzetten onder het genot van een bescheiden drankje aan de Bosphorus. Feit is dat de situatie onzeker is en blijft en dat het politiek gezien alle kanten uit kan gaan. Economisch is de situatie ook niet meer zo stabiel (als dat al zo was, maar die beschouwing laat ik met liefde over aan Frenk Bey, die daar natuurlijk alles over kan vertellen.....). Feit is dat de Turkse Lira minder waard wordt t.o.v de euro (we kunnen nu makkelijk door 2 delen en dan nog hebben we voordeel, ten opzichte van een maand geleden: toen deelden we ook door 2 maar met nadeel:). Om kort te gaan:veel onzekerheden in dit land, terwijl de grote gevolgen, als die er al zouden zijn, totaal niet inzichtelijk zijn.

Deslaniettemin voelen we ons nog steeds erg senang hier. Carpe diem en dat kunnen wij ons, als verwende Expats, veroorloven. We voelen dat, we beseffen dat en gaan aan de andere kant niet voorbij aan de ontwikkelingen die hier gaande zijn en gevolgen kunnen hebben voor Turkije zoals het nu is. Want één ding wordt ons steeds duidelijker: we houden wél van dit land met al zijn tegenstrijdigheden. Misschien juist wel daarom!

Tot slot: we wachten met spanning op de spruit van Sjaak en Carola (en natuurlijk een beetje van Björn) en op de zoon van Linda en Ed. Tante Luus heeft de spits afgebeten en een dochter gekregen op 28 maart, Julie! Gefeliciteerd lieve Lucienne. Helemaal top en die ga ik eind van de maand (Ins Allah) bewonderen. Nog even leuk om te melden dat Turken hier in Istanbul totaal niet moeilijk doen over geslacht en naam van ongeboren kind. Zodra het geslacht bekend is (20 weken meen ik?) wordt het bekend gemaakt en ook gelijk de naam. Bovendien bevalt 90% van de zwangere dames hier in Istanbul dmv een keizersnede, om reden die niet helemaal duidelijk zijn, maar dat maakt dat Frank mij zojuist kon vertellen dat zijn collega a.s. dinsdag om 8.00 vader gaat worden van een zoon genaamd Aida (of iets in die geest). Kijk, dat bedoel ik maar......en door!

Kus dus.

Voor de liefhebbers nog even een plaatje van de jongensgasten die in het weekend van 15 maart hier waren. Was een super leuk weekend, met veel zon, en ze mogen van mij/ons zo weer komen!!

 wouter                                      sjaak                       michiel                                   jur

Waar zijn we nou helemaal mee bezig!

Zaten we 15 februari nog in een halve meter sneeuw, de week erop hadden we de eerste echte lentedag te pakken. Dat betekende erop uit, naar het Belgrade forrest, lekker wandelen, buiten ontbijten. Je kunt daar in het bos één ontbijt gerecht krijgen: menemen, nee niet om mee te nemen, het héét menemen. Een prutje in een klein koperen pannetje van ei, tomaat en ui. Lekker brood erdoor heen soppen en genieten met een turkse cay (thee). Het voorjaar is daarmee voorzichtig begonnen. Dus Harry en Marjon, ja ik zag jullie wens van zon, zwembad en geen sneeuw. Komt voor de Bakker :)

En dus, met hogere temperaturen en meer zonne-uren neemt ook het verkeer en de problemen rondom verkeer toe. Gevolg dat ik, Lot, soms een onuitstaanbaar opgefokt standje ben, die Turkser dan Turks medeweggebruikers weg claxoneer, wijsvingers de lucht in steek (nee, geen middelvingers, ik blijf beschaafd), en ik probeer met name de Turkse vrouwen de les te lezen dat ze niet moeten bellen en rijden tegelijk (helaas: maar weinigen kunnen Nederlands liplezen). Maar eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat het niets oplevert, dus mijn missie voor aankomende periode is: accepteer dat het weer zomer ellende wordt in het verkeer. Is voor Frank ook leuker:)

Hopelijk zet de warmer worden trent voort. Aanstaande weekend komen 5 jongensgasten uit NL om hier een potje voetbal te kijken en te beleven. Fijne derby, ik dacht Galataserray – Besiktas. Een huis vol testosteron en dito verhalen, ik verheug me erop, haha.

Vervolgens moet Frank de laatste week van maart en in de maand April regelmatig kleine werkreisjes maken binnen Europa en heb ik voor eind April een ticket geboekt om zodra de zoon van Linda en Ed is geboren een weekje daar te “kramen”.

Als alle nu nog ongeboren kindertjes het goed doen en zich aan de regels houden kan ik tegen die tijd de spruit van Sjaak en Carola bewonderen en de dochter van Tante Luus! InsAllah.

Dus nieuwe wereldburgers in aantocht deze lente. Ook bestaande wereldburgers zijn in aantocht. Frank krijgt er een Nederlandse collega bij in de persoon van onze Harry (alias Harold:) Dat betekend dat deze zomer ons Kortel (hopelijk!!) verrijkt gaat worden met Harry, Marjon en Sjoerd. Kunnen we hier er eens een echte Nederlandse berg van maken. Familie Speets?Waar blijven jullie:)

Helaas  neem ik (met pijn in mijn hart maar met de wetenschap dat het héél ok is!) afscheid van mijn lieve “nieuwe beste” Laura. Volgende week al vertrekt ze naar NL, op naar een leven in NL, met haar eigenste leuke Berend. Lau was één van de tofste maten die ik kon bedenken hier. We hebben zó gelachen, genoten, gewerkt, gediscussieerd(!). Maar goed, ieder afscheid is weer een nieuw begin, zeg ik lekker zweverig tegen mijzelf. En een voordeel is dat ik in Amsterdam een adresje erbij heb, haha.

Mei zijn er boekingen van Carel en Thil. Daarna Debbie, die eerst een weekje een YEP gaat begeleiden hier in Istanbul, en waar ik een bescheiden bijdrage aan mag leveren. Na de YEP komt Deb hier lekker tukken, voegt haar vriendin Petra in en gaan de damesch gedrieën nog even zonnen en stranden in de buurt van Fetihye. Naar he, allemaal?

In juni gaat vervolgens Frank een week met 5 vrinden op een zeilboot, en we wilden heel graag ook nog een midweekje NewYork plannen in dit voorjaar…..

Gezien de drukte van ons program skippen we dit naar het najaar, kan ik ook daar nog naar uit kijken! Kortom, hier zijn wij allemaal mee bezig! En jullie??

Kus enzo, Lotte

(Oh ja, ik vergeet werkelijk het allerblangrijkste: Frank volgt samen met Steven Turkse les bij mijn eigenste teacher Özge!! Ze zijn goed, snel en vinden t nog leuk ook. Har, alvast een klein cursusje in NL? Je loopt achter man! Xx)

Ingesneeuwt.....

Dus Frenk heeft een dagje sneeuwvrij, we komen met geen enkele auto het kortel af qua berg/stijl. Dus vanochtend maar even met de benenwagen naar beneden gelopen, in een heuse sneeuwstorm! Tot later,

voor de deur!!

en voor het sfeertje is er gisteren door harde wind ook nog een boompje om gegaan op de auto van de bovenburen!

Palmbomen langs de boulevard beneden (Bebek) in een sneeuwstormpje

en natuurlijk nog even mijn favoriete watertje...ook mooi in de sneeuw:)

Jammer en ook logisch.....

Klinkt een beetje vaag. Dus vandaag maar even een overpeinzing delen t.a.v. de politieke situatie hier in Turkije. De laatste maanden is het redelijk rustig geweest, geen grote verontrustende (lees: voor ons ongewenste) veranderingen ten aanzien van de plannen van de huidige redelijk pro Islamitische regering.

Maar dat was maar schone schijn, achter de schermen zijn er heel wat wetsvoorstellen in de maak geweest die deze periode stuk voor stuk door het parlement gekeurd gaan worden......en je raadt het al, stuk voor stuk gaan ze zeer waarschijnlijk ook goed gekeurd worden door het parlement. Het parlement is dan ook voor meer dan 2/3 pro-Islamitisch. Tja, democratisch gekozen, dat wel.

Vandaag werd bekend dat de laatste goedkeuring betreft een grondwetswijziging t.a.v. het verbod op hoofddoeken op de scholen en universiteiten. Vanuit het seculiere Kemalistische gedachtegoed is in de grondwet sinds de jaren 80 (meen ik) bepaald dat meisjes/vrouwen binnen scholen en universiteiten geen hoofddoek dienen te dragen. Vanaf vandaag is een voorstel aangenomen om dat artikel in de grondwet te wijzigen. In de praktijk betekend dat dat de dames in kwestie niet meer naar het buitenland hoeven af te reizen om te studeren en dat kan ik alleen maar toejuichen. Het zorgt enerzijds voor meer kansen, mogelijkheden voor de vrouwen in dit land.

De keerzijde van deze wijziging is dat dit waarschijnlijk het begin van een reeks grondwetswijzigingen kunnen gaan zijn, die ten behoeve de vorming van een (meer) Islamitische staat kunnen zijn. Met andere woorden, dit is slechts het (redelijke) topje van den ijsberg. Mijn persoonlijke mening is dat bijna niemand kan ageren tegen een wet die, óók religieuze, vrouwen mogelijk maakt om te genieten van een studie aan de universiteit. Maar de agenda's daarachter zijn onoverzichtelijk en baart een hoop seculiere Turken grote zorgen.

Nu al blijkt dat een grote groep intellectuele Turken emigreert, omdat het zich niet meer kan verenigen met de huidige politieke ontwikkelingen. De intellectuelen hebben het "verloren" tijdens de verkiezingen van de religieuzen. Ook de oppositie, die over het algemeen (zeer-) nationalistisch of seculier is, heeft het niet voor elkaar zich te verenigen, maar slaan elkaar de hersens in bij wijze van spreken. Met als gevolg dat het overgrote deel van het Turkse achterland de democratie bepaald en die leven van religie en de daaraan gekoppelde zekerheid van het paradijs....pppffff. Zo werd mij laatst verteld door een redelijk bekende vrouwenrechten activiste hier in Turkije, dat de huidige regering het wetsvoorstel in de maak heeft om te bepalen dat vrouwen bij de wet een kwetsbare groep zijn, net als ouderen en (geestelijk-) gehandicapten. De wat van minder vrijheid genietende dames in dit land zullen opgelucht adem halen bij zulk een wet. Maar de gelijkheid gaat hier volledig mee verloren en dat betekend dat zo een wet niet alleen gaat over bescherming, maar aan de andere kant even zo makkelijk gaat over uitsluiting.

Kortom, beroering, discussie en overpeinzingen alom. Want het lastige in dit verband is dat de beginselen mooi en vrouwvriendelijk zijn, maar de uitwerking heel makkelijk een tegenstrijdig effect kunnen hebben. Voor de zwartkijkers, intellectuelen, seculieren en achterdochtigen in dit land zorgt dit voor een zwaar hart. To be continued.

Liefs, Lot

Wandelingetje langs de Bosphorus.....

Vandaag even een wandeling van een uurtje of twee gemaakt. Begonnen in Bebek, via Arnavutköy, Kurucesme, Ortaköy en weer terug. Op de terugweg bij kurucesme een telegraafje gekocht die ik met een lekker lunchje heb uitgeplozen. Kurucesme is de enige plek waar we in de buurt een NL krant kunnen krijgen. Vaak al een paar dagen "oud" en slechts en alleen de Telegraaf. Maar toch even genieten.

Maar goed, ik had voor de gein even een cameraatje mee genomen. Feit is, voor mij, dat ook in de winter en met een grijs wolkendek dat water zo adembenemend mooi blijft. In de twee uur dat ik gewandeld heb is de lucht dan weer blauw, dan weer grijs en soms bijna zwart geweest. Dat gaat pijlsnel hier en de Istanbulezen zeggen dan ook dat het weer in Istanbul is als het karakter van een vrouw:)

En maar even de wandeling delen met wat plaatjes......Kus dus.

Zicht op de 1e brug, bij Bebek

Zicht op de 2e brug, bij Ortaköy

Azië in beeld

Fotogeniek moskeetje in Ortaköy

Boulevard Kurucesme

Boulevard Arnavutköy

Het werd nog grijzer, en mooier 

Weer terug richting het honk

Weer even bijkletsen dan maar.....

Zo dan, het nieuwe jaar is alweer twee weken oud (of slechts nieuw). Na de hectische kerst periode qua reizen naar en van NL (en in NL zelf), zijn we net iets voor oud-en nieuw weer op ons honk aangekomen. Aangezien kerst hier natuurlijk niet leeft, behalve het enthousiasme voor het neerzetten van een kunstkerstboom, want dat doen wel veel Turken, was er in de meantime gewoon hard doorgewerkt bij Frank zijn toko. Wat de Turken overigens wel doen, is elkaar met oud/nieuw kadootjes geven. Dus een zelfde soort gevoel van feestmaand zoals wij dat in NL kennen, was hier makkelijk te bereiken.

Anyway, oudjaar hebben we gevierd met Laura en Berend, en een aantal vrienden van hen uit NL. In totaal met 8 man, eten in de Sunset, dansen in Club Ulus 29. Was bere gezellig, leuke mensen, mooie feestjurkjes/rokjes, lekker eten, goede borrels, maar helaas helaas, geen vuurwerk gezien! Typisch hier, want het hele jaar door worden we verblijd of lastig gevallen met vuurwerk sessies, en juist met Oud/Nieuw haken ze dan weer af:(. Maar goed, het nieuwe jaar begon toch feestelijk en harmonieus.

En toen, 2 januari gewoon weer back to life as usual. Frank hard werken, ik weer duizend en één dingen doen, Turkse les en de wonderschone baby Derek van Angeline en Jurgen bewonderen die hier op 28 dec geboren is. Ik heb het er maar druk mee:)

Ook met Laura vorige week nog een klassiek nieuwjaarsconcertje bijgewoond, verzorgd en aangeboden door het Duitse Consulaat. Moet zeggen dat me dat niet echt tegen viel, ben van nature niet zo'n klassieke, maar het had wel wat. Ook omdat het niet zo groots was opgezet, een soort kamerconcertje. En de Duitse punctualiteit zorgde ervoor dat het stipt om 19.30 begon en om 20.20 was afgelopen......dan hou je het wel uit.

Maar goed, verder weinig spannends hier. Het is een beetje komkommertijd. Behalve dan te melden dat ook Harry en Marjon een zoon hebben gekregen op vrijdag 4 januari, Sjoerd, hosgeldiniz!

Zoen en tot later, Lot

De vissers en frank....dit weekend was het weer zo mooi weer, en dan is het enorm fijn om langs de Bosphorus en de vissers te lopen!

HAPPY NEWYEAR!!!  - MUTLU YILLAR !!!

Even een klein verhaaltje.....

Gisteren waren we uitgenodigd om de verjaardag te vieren van Ö, collega van Frank. Om 21.00 verzamelen in  Otto Central, een uurtje rijden vanaf ons huisje op den berg/Frank's werk.....due to traffic problems wel te verstaan, zeker op vrijdagavond! Maar anyway, we hadden een lift van een andere collega van Frank, dus zelf geen ergernis, maar wel overal tegen aan bemoeien qua verkeer (.....ik dan! Klinkt herkenbaar voor sommige mensen??:).

Otto Central was weer eens heel wat anders dan anders. Een soort terminal gebouw, lekker industrieel, Clubbish. En dat in een zeer vrome wijk van Istanbul zoveel hipheid. Het kan allemaal bestaan hier. Dus (weer) met de club van collega's en aanhang lekker geborreld, gegeten, cadeautjes uitgedeeld en gedanst. Het is altijd bijzonder gezellig om met deze club collega's uit te gaan, iets te vieren en/of te eten. Het zijn allemaal leuke mensen, de dames (qua aanhang) zijn zeer vermakelijk en het gaat nooit (!) over werk met de Turken.....Kortom relaxed en feestelijk.

Tegen een uurtje of 1.30 en wat bescheiden drankjes verder, vonden ik en Frank, Ö zelf en zijn vriend A het wel genoeg geweest. We waren immers de hekkensluiters, de rest was al wegens kinderverplichtingen, moe van een hele week werken of anderszins, afgehaakt. Dus zonder traffic problemen waren we in 20 minuten in de buurt van ons huis en gingen richting werk Frank om de auto op te halen (voor de liefhebbers, we hebben na de BMW 320, een Audi A6 quatro nu een BMW 530, wordt vervolgd ben ik bang:).

A, vriend van Ö die achter het stuur zat dacht slim te zijn en de kortste route te nemen naar het werk, in plaats van een sluiproute die we altijd nemen omdat het verkeer anders hopeloos is. Maar goed, om 2.00 was het te doen en dus besloot hij met een schijnbeweging op het laatste moment voor de kortste route. Aaaaiiii, niet zo handig. Recht in een fuik.

Het grappige is dat een fuik zich hier bijna altijd op de zelfde plaats bevindt, maar goed, eigenlijk hadden we er niet over nagedacht, omdat de sjauf rekening had gehouden met het feit dat hij nog moest rijden. Toch, hier in Turkije is één drankje en rijden al reden voor een (frauduleuze) boete, dus zelfs met één biertje op heb je al de kans te moeten betalen. Maar goed, wij in de fuik. A deed het woord, in het Turks natuurlijk. Ik ving op dat hij vertelde wel één of twee wijn gedronken te hebben. Kleine discussie dat dat niet de bedoeling was....tijdje over en weer gedoe. Toen ineens, vanuit het niets smeet A de auto in: "nakit var mi? kac nakit var?" Met andere woorden: Is er cash? hoeveel cash hebben we? We kwamen niet verder dan 70 YTL. Politie nam er niet echt genoegen mee, maar ach, bij gebrek aan meer mochten we dan zonder blazen doorrijden.....gebeurd en verdiend in één minuut. Zonder schroom. Niet bij de pliesie, niet bij A. En ik zeg eerlijk, ook niet echt bij ons.....:(. Thats the way it goes.

xx

(nb: foto's van deze avond volgen nog!)

Hallo dan.....!

Op de valreep, nog net voor de laatste maand van het jaar weer aanbreekt, een berichtje vanuit een toch langzaam maar zeker kouder wordend Istanbul.

Wat hebben we eigenlijk te melden? Mwah, niet zo heul veul.....Door de aankomende winter worden we min of meer een beetje terug geworpen in ons hok. Op dit moment vermaken we ons dan ook met een avondje BVN. Wel eerst door de Belgische bagger heen geploegd die dagelijks duurt van 13.00 - 19.30 (is echt onbeschrijflijk, wat die Belgen aan TV weten te produceren, alsof je 40 jaar terug in de tijd gaat......geloof ik:) maar de "beloning" is er in de zin van één vandaag (Anne Frank Boom, stakende scholieren, Maasmeisje, bbbrrr). Maar dan beloofd het nu toch nog leuk te worden met Paul de Leeuw "de day after".....hebben Frank en ik altijd wel lol om/van/over/mee....what ever.

Sinds BVN-tv zijn programmering wat heeft aangepast, hebben we vaker NL in huis (in plaats van België). Zo zagen we zaterdagavond de show van Claudia de Breij (thank god it's friday). Ik blij (in plaats van Breij), want wat zij deed kan ik alleen maar moedig noemen. Ze zette in haar vrijdagavond show Maurice de Hond in een positief daglicht = zonnetje en zong hem toe op de sound van Your Song (Elton John) hoe zeer zij bewondering had voor het feit dat hij zijn nek uitsteekt voor onrecht. De manier waarop hij zijn nek uitsteekt was even van ondergeschikt belang (daar heeft de rechter al over geoordeeld afgelopen week). Haar boodschap was: "of je gelijk hebt of niet, ik weet het niet, maar ik ben blij dat je het doet".

Maar goed, een leuke bijkomstigheid van het terug geworpen worden in ons hok is dat de openhaard weer aan kan, iedere avond fikkie stoken, heerlijk. Helaas op dit moment waait het behoorlijk hard, De Storm die Nederland toch niet heeft aangedaan (vooralsnog:) schampt misschien juist ons stukje Istanbul....stom dus dat we de openhaard aan hebben gedaan! In plaats van dat de openhaard "lekker trekt", blaast ie lekker. Gevolg, een enorme rookontwikkeling in de woonkamer, dus het ruikt hier naar gerookte paling en zitten we met ramen en deuren open om de schade zo veel mogelijk te beperken....Ins Allah.

Toch, afgelopen weekend hebben we nog beneden in Arnavutköy heerlijk buiten in het zonnetje gelunched, aan de Bosphorus natuurlijk. Een geweldig stekkie. We gingen even wat to do'tjes afvinken, wat inhield dat we wat zaken ter reparatie gingen aanbieden bij de verschillende shopjes in Arnavutköy. Zo was er ook de foto van de Maas, die Frank heeft gekregen van de boys bij ons afscheid. Door het vervoer in het vliegtuig toentertijd, was het glas van de lijst gebroken en dat heeft de foto beschadigd. Aangezien Frank en ik beiden op basis van ervaring (is een feit, géén vooroordeel!!) weten dat kwaliteit hier anders gedefinieerd wordt dan wat we vanuit NL zijn gewend, hebben we de restauratie van die foto uitgesteld, uitgesteld en uitgesteld.

Tot afgelopen zaterdag, zijn we toch maar naar onze lijstenmaker gegaan. "Oh, allemaal geen probleem, retoucheren, beetje bijwerken, hier, daar, en oh ja, daar ook even" Tuurlijk! Dus, we staan te onderhandelen en te bedissen, zie ik ineens onze knappe retoucheerder zijn dikke wijsvinger nat maken en met die natte dikke wijsvinger een vermeend vlekje van de foto wegpoetsen.............!!........ja, dussssss, vlek, mega vlek erbij~! Oh, geen probleem, nee, daar kwam een gum aan te pas...lekker gummen over de nieuwe vlek, alleen zat er aan de gum nog potlood, dus de nieuwe mega vlek, werd een enorm nieuwe vieze ranzige mega vlek op de foto. Ik, Lotte, werd toen zo boos! Zo boos dat ik eigenlijk alleen maar kon zeggen dat ik boos was. Zonder boos te praten. Dan zeg ik je: dan ben je pas écht boos!

Morgen kan ik het ophalen. Wedje maken?

Liefs en tot snel!

(nb; van de week werd ik wakker om 7.30 en werd getrakteerd op een letterlijk kleurloos Azië......)